Ajayakumar. V C

​ കൊച്ചിയിലെ കനാലുകൾ: വികസനമോ അതോ ഖജനാവ് ചോർത്തുന്ന തട്ടിപ്പോ?   ​എറണാകുളത്തെ കനാലുകളുടെ നവീകരണത്തിനായി ഓരോ വർഷവും കോടികളാണ് സർക്കാർ വകയിരുത്തുന്നത്. "കനാലുകൾ വഴി ടൂറിസം വികസിപ്പിക്കും", "ജലഗതാഗതം പുനഃസ്ഥാപിക്കും" എന്നൊക്കെ വർഷങ്ങളായി കേൾക്കുന്ന വാഗ്ദാനങ്ങളാണ്. എന്നാൽ യാഥാർത്ഥ്യം ഇന്നും ചളി നിറഞ്ഞ കനാലുകളും കൊതുക് ശല്യവും മാത്രമാണ്. ​ജനങ്ങളുടെ നികുതിപ്പണം കനാലിലെ വെള്ളത്തിൽ ഒഴുക്കി കളയുന്ന ഈ പ്രഹസനം ആരെ സഹായിക്കാനാണ്? ഓരോ മഴക്കാലത്തും കോടികൾ മുടക്കി നടത്തുന്ന 'പായൽ വാരി' പ്രക്രിയ വെറും കണ്ണിൽ പൊടിയിടൽ മാത്രമായി മാറുന്നു. ശാശ്വതമായ പരിഹാരമില്ലാതെ ഈ പണം എങ്ങോട്ടാണ് പോകുന്നത്? രാഷ്ട്രീയക്കാരുടെയും കരാറുകാരുടെയും കീശ വീർപ്പിക്കാൻ മാത്രമാണോ നമ്മുടെ കനാലുകൾ? ​വെറുതെ പണം ചെലവാക്കാതെ താഴെ പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ നടപ്പിലാക്കിയാൽ കൊച്ചിയുടെ മുഖച്ഛായ തന്നെ മാറും: ​ അശാസ്ത്രീയമായ നവീകരണം അവസാനിപ്പിക്കുക: വർഷാവർഷം ചളി നീക്കം ചെയ്യുന്നതിന് പകരം, കനാലുകളുടെ അടിത്തട്ട് വൃത്തിയാക്കി ആഴം കൂട്ടുന്ന രീതിയിൽ ശാസ്ത്രീയമായ ഡ്രെഡ്ജിംഗ് നടത്തുക. ​ മലിനജലം തടയുക: വീടുകളിൽ നിന്നും ...

​പൂക്കൾ കാത്തുവെച്ച ഒരാൾ ​മൂവാറ്റുപുഴ ടൗണിന്റെ തിരക്കുകളിൽ നിന്ന് മാറി, മാറാടിയിലെ കുന്നിൻചരിവിലുള്ള ' ശാന്തിനിലയം ' എന്ന വീട് അതിന്റെ പേരിന് വിപരീതമായിട്ടായിരുന്നു നാട്ടുകാർക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടിരുന്നത്. അതിനു കാരണം ആ വീട്ടിലെ ഏക താമസക്കാരനായ റിട്ടയേർഡ് കൃഷി ഓഫീസർ ദാസേട്ടനായിരുന്നു. ചിരിക്കാൻ മറന്നുപോയ, എപ്പോഴും മുഖത്ത് ഗൗരവം തളംകെട്ടി നിൽക്കുന്ന ഒരാൾ. ​വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് പ്രിയപ്പെട്ട ഭാര്യ സുമതി കൂടെയുണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ ആ വീട് ശരിക്കും ഒരു ശാന്തിനിലയമായിരുന്നു. സുമതിക്കൊപ്പം നട്ടുനനച്ചു വളർത്തിയതായിരുന്നു ആ മുറ്റത്തെ ഓരോ ചെടിയും. അഞ്ചു വർഷം മുൻപ് ക്യാൻസർ രോഗത്തെത്തുടർന്ന്  സുമതി വിട്ടുപിരിഞ്ഞതോടെ ദാസേട്ടൻ ആ വീട്ടിൽ തനിച്ചായി. ഏക മകൻ ലണ്ടനിൽ സ്ഥിരതാമസമാണ്. ഇടയ്ക്കുള്ള ഫോൺ കോളുകൾക്കപ്പുറം ദാസേട്ടന്റെ ലോകം ആ വീടിന്റെ നാലു ചുവരുകൾക്കുള്ളിലായി ചുരുങ്ങി. ഭാര്യയുടെ ഓർമ്മകൾ തങ്ങിനിൽക്കുന്ന ആ പൂച്ചെടികളായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന് പ്രാണവായു. അതുകൊണ്ടുതന്നെയാവാം ആ പൂക്കളിൽ ആരെങ്കിലും തൊടുന്നത് അദ്ദേഹത്തിന് സഹിക്കാനാവുമായിരുന്നില്ല. ​"എന്റെ പറമ്പിലെ പൂവ് പറിക്കാൻ ആരും ഇങ്ങോട്ട് വരണ്ട," ഇത...

​ഒറ്റയ്ക്കാകാത്ത ഓർമ്മകൾ ​പാലാ-കൂത്താട്ടുകുളം ഹൈവേയിൽ നിന്ന് അല്പം മാറി മോനിപ്പള്ളി എന്ന ഗ്രാമത്തിലെ 'റോസൂസ് ' എന്ന വീട്. ആ വീടിന്റെ വരാന്തയിലെ ചാരുകസേരയിൽ ഇരുന്ന് കുരിയച്ചൻ പണ്ട് തമിഴ്‌നാട്ടിലെ ആവടിയിലുണ്ടായിരുന്ന ആ പഴയ ക്വാർട്ടേഴ്സിനെക്കുറിച്ച് ഓർക്കുകയായിരുന്നു. ​തമിഴ്നാട്ടിലെ ആവടിയിലുള്ള ഇന്ത്യൻ ഓർഡ്നൻസ് ഫാക്ടറിയിലായിരുന്നു കുരിയച്ചന് ജോലി. ജീവിതത്തിന്റെ നല്ലൊരു പങ്കും അവിടെയായിരുന്നു. സൈനിക വാഹനങ്ങളും ടാങ്കുകളും നിർമ്മിക്കുന്ന ആ കൂറ്റൻ ഫാക്ടറിയിലെ ശബ്ദകോലാഹലങ്ങൾക്കിടയിലും, വൈകുന്നേരം തിരികെ എത്തുമ്പോൾ റോസമ്മയും മൂന്ന് മക്കളും കാത്തിരിക്കുന്ന ആ കൊച്ചു ക്വാർട്ടേഴ്സ് ഒരു സ്വർഗ്ഗമായിരുന്നു. മക്കളായ ടോമിയും ജിംസണും ഷെറിയും തമിഴ് കലർന്ന മലയാളം സംസാരിച്ച് വീട്ടുമുറ്റത്ത് ഓടിക്കളിച്ചിരുന്ന കാലം. തമിഴ് സുഹൃത്തുക്കൾക്കൊപ്പം ആഘോഷിച്ച പൊങ്കലും, ഫാക്ടറിയിലെ ക്രിസ്മസ് കരോളും കുരിയച്ചന്റെ മനസ്സിൽ ഇന്നും പച്ചപിടിച്ചു നിൽക്കുന്നു. ​സർവീസിൽ നിന്നും വിരമിച്ചപ്പോൾ, സ്വന്തം മണ്ണിൽ മക്കളോടൊപ്പം ജീവിക്കണമെന്ന മോഹവുമായാണ് മോനിപ്പള്ളിയിൽ ഈ വീട് വെച്ച് താമസം തുടങ്ങിയത്. എന്നാൽ കാലം കരുതിവെച്ചത്...

  സന്ധ്യയുടെ വെളിച്ചം  നേരം വെളുക്കാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ജെസ്സിയമ്മ തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടന്നു. എല്ലാ ദിവസവും ഇതാണ് അവസ്ഥ. ദിവസം ശരാശരി  നാലു മണിക്കൂറോളം ഉറങ്ങിയാലായി. അതുകഴിഞ്ഞ് കണ്ണും തുറന്ന് ഒരേ കിടപ്പാണ്. ഒന്ന് സുഖമായി ഉറങ്ങിയിട്ട് എത്ര നാളുകളായി? ജെസിയമ്മ ഓർത്തു.   ജെസ്സിയമ്മയും ഭർത്താവ് ജോർജും കുവൈറ്റിലായിരുന്നു. മൂന്നു മക്കൾ. രണ്ടാണും ഒരു പെണ്ണും. നീണ്ട 35 വർഷത്തെ പ്രവാസ ജീവിതത്തിനൊടുവിൽ ജെസ്സിയമ്മയുമായി  നാട്ടിലെത്തി. ഇനി ഇവിടെത്തന്നെ സെറ്റിൽ ചെയ്യണമെന്നാണ് ജോർജിന്റെ ആഗ്രഹം. നമ്മൾ എവിടെയൊക്കെ ആയിരുന്നാലും അവസാനകാലത്ത് സ്വന്തം മണ്ണിൽ തിരിച്ചെത്തണമെന്ന് ജോർജിന്റെ അഭിപ്രായം.  മക്കളൊക്കെ വളർന്നു വലുതായി. മൂന്നുമക്കളുടെയും കല്യാണവും കഴിഞ്ഞു. മൂത്തവൻ ജോണി കുടുംബവുമായിട്ട് സ്റ്റേറ്റ്സിലാണ്.  രണ്ടാമൻ സോണി  ന്യൂസിലൻഡിലാണ്.   മൂന്നാമത്തെ മകൾ ജെനി  ഖത്തറിലും. എല്ലാവരും അവരവരുടെതായിട്ടുള്ള  തിരക്കിൽ. മക്കളുടെ വെക്കേഷൻ വരുമ്പോൾ ആരെങ്കിലുമൊക്കെ വരും.   ജോർജും ജെസിയും ചോറ്റാനിക്കരയിൽ ഒരു ഹൗസിംഗ് കോളനിയിലാണ് താമസം....

​അയ്യർ ദി ഗ്രേറ്റ്‌ ​1983-ലെ ആഗസ്റ്റ് മാസം. തലയോലപ്പറമ്പ് ദേവസ്വം ബോർഡ്‌ കോളേജിൽ പ്രീ-ഡിഗ്രി ക്ലാസുകൾ ആരംഭിച്ച ആദ്യത്തെ ദിവസം. കൊമേഴ്‌സ് ബാച്ചിന്റെ ഹെഡ് ഓഫ് ദി ഡിപ്പാർട്ട്‌മെൻ്റ് (HOD) പൗലോസ് സാറാണ് ഞങ്ങൾക്ക് അക്കൗണ്ടൻസി എടുക്കുന്നത്. പേര് കേട്ട ഗൗരവക്കാരൻ. വിഷയമാണെങ്കിൽ മലയാളം മീഡിയത്തിൽ നിന്ന് വന്ന ഞങ്ങൾക്കൊന്നും പിടികിട്ടാത്ത 'അക്കങ്ങൾ നിറഞ്ഞൊരു ലോകം'. സാറിൻ്റെ അതിവേഗ ഇംഗ്ലീഷ് പ്രഭാഷണം കേട്ട് മരവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ, ഡോറിൽ ഒരു മുട്ടു കേട്ടു. ​"എക്സ്ക്യൂസ് മീ സർ." ​ചുറുചുറുക്കുള്ള, മെലിഞ്ഞ ഒരു പയ്യൻ കയ്യിൽ പുസ്തകസഞ്ചിയുമായി വാതിൽക്കൽ. ​"ഈ ക്ലാസിലാണോ? എന്താണ് ലേറ്റ് ആയത്?" സാർ ഗൗരവം വിടാതെ ചോദിച്ചു. ​"അതേ സാർ. എൻ്റെ പേര്  ശിവരാമകൃഷ്ണൻ . ബസ് ആക്സിഡൻ്റായിപ്പോയി, അതാണ് വൈകിയത്." ​"ശരി, അകത്ത് കയറി ഇരുന്നോളൂ." ​അവൻ നേരെ വന്നത് എൻ്റെ അടുത്തേക്കാണ്. ഞങ്ങൾ നാലുപേരുണ്ടായിരുന്ന ബെഞ്ചിൽ അവനുകൂടി ഇരിപ്പിടം കണ്ടെത്തി. ​"എന്താണ് പേര്?" ഞാൻ മെല്ലെ ചോദിച്ചു. "ശിവരാമകൃഷ്ണ അയ്യർ. മുളന്തുരുത്തിയാണ് വീട്." "ഞാൻ രാകേഷ്. തലയോലപ്പറമ്പാണ് ...

​മധുരൈ മീനാക്ഷിയുടെ ചാരത്തേക്ക്: പ്രാണ യോഗ സെന്ററിന്റെ ആത്മീയ യാത്ര ​പ്രാണ യോഗ സെന്ററിലെ സുഹൃത്തുക്കൾക്കൊപ്പം കുറേക്കാലമായി ഞങ്ങൾ ഹൃദയത്തിൽ സൂക്ഷിച്ച ആഗ്രഹമായിരുന്നു മധുര മീനാക്ഷി ക്ഷേത്ര ദർശനം. ആ സ്വപ്നം യാഥാർത്ഥ്യമായത് അപ്രതീക്ഷിതമായാണ്. ഞങ്ങളുടെ യോഗ ക്ലാസിലെ  അംഗവും മധുര സ്വദേശിയുമായ സരസ്വതി മാഡത്തിന്റെ വരവോടെ കാര്യങ്ങൾ എളുപ്പമായി. ഞങ്ങളുടെ ആഗ്രഹം അറിഞ്ഞ നിമിഷം തന്നെ യാത്രാ സൗകര്യങ്ങളെല്ലാം മാഡം സന്തോഷത്തോടെ ഏറ്റെടുത്തു. ​മാർച്ച് മാസം 27-ാം തീയതി രാത്രി, ലോകമുറങ്ങുന്ന വേളയിൽ ഏകദേശം ഒരു മണിയോടെ എറണാകുളം നോർത്ത് സ്റ്റേഷനിൽ നിന്നും ഞങ്ങൾ അമൃത എക്സ്പ്രസിൽ മധുരയിലേക്ക് തിരിച്ചു. ഹോട്ടൽ ബുക്കിംഗും യാത്രയ്ക്കുള്ള വാഹനവുമെല്ലാം സരസ്വതി മാഡം നേരത്തെ തന്നെ മികച്ച രീതിയിൽ ഒരുക്കിയിരുന്നു. ​മധുര റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ എത്തിയപ്പോൾ തന്നെ ഞങ്ങളെ സ്വീകരിക്കാൻ വാഹനം തയ്യാറായി നിന്നിരുന്നു. ഹോട്ടലിൽ ചെക്കിൻ ചെയ്ത് ഫ്രഷ് ആയ ശേഷം 11 മണിയോടെ ഞങ്ങൾ മധുരയുടെ തെരുവുകളിലേക്ക് ഇറങ്ങി. ഉച്ചഭക്ഷണത്തിന് ശേഷം ഞങ്ങളുടെ ആദ്യ ലക്ഷ്യം തിരുപ്പറങ്കുൻറം മുരുകൻ ക്ഷേത്രമായിരുന്നു. മുരുകന്റെ ആറ് ദിവ്യക്ഷേത്രങ്ങളിൽ (...