അടുക്കള വേസ്റ്റ്

ഇന്നത്തെക്കാലത്തു നമ്മുടെ അടുക്കളയിൽ ഉണ്ടാകുന്ന വർധിച്ച വേസ്റ്റിനെക്കുറിച്ചാണ് ഈ പോസ്റ്റ്‌. 

പണ്ടുകാലത്തു നമ്മൾ പറഞ്ഞു കേട്ടിരിക്കുന്നത് കുടുംബത്തെ കാരണവർ അളന്നുകൊടുക്കുന്ന അരി  കൃത്യമായി ഉപയോഗിച്ച്, അതിൽനിന്നും ഉരിയരി മാറ്റിയും വെച്ച്,  ബാക്കികൊണ്ട് കുടുംബത്തിലെ അംഗങ്ങളെ എല്ലാവരേയും അമ്മ ഊട്ടും എന്നാണ്. ഈ ഉരിയരി കൂട്ടിക്കൂട്ടി വെച്ചത് ഇല്ലായ്മ വരുമ്പോൾ എടുക്കാനാണ്. കാരണം അന്ന് ഭഷ്യക്ഷാമം അത്ര കണ്ടു  രൂക്ഷമായിരുന്നു. 

 പണ്ടുകാലത്ത് കുടുംബത്ത്  അംഗങ്ങൾ കുറഞ്ഞത് എട്ടുപേരോ പത്തുപേരോ ഉണ്ടാകും. ഇവർക്കൊക്കെ വെച്ചുവിളമ്പി കൊടുക്കുക എന്നത് സ്ത്രീകൾക്ക് ഭാരിച്ച ഒരു ചുമതല തന്നെയായിരുന്നു. അടുക്കള തന്നെയായിരുന്നു അവരുടെ ലോകം. അംഗങ്ങളുടെ സംതൃപ്തി ആയിരുന്നു അവരുടെ സന്തോഷം. അടുക്കളയിൽ ഭക്ഷ്യവസ്തുക്കളുടെ വേസ്റ്റ് എന്നത് അമ്മമാർക്ക്  ചിന്തിക്കാൻ പോലും പറ്റാത്ത കാര്യമായിരുന്നു. കാരണം അത്രയ്ക്ക് കിറു കൃത്യമായിരുന്നു അന്നത്തെ ജീവിതം. വേസ്റ്റ് ആകാൻ ആയിട്ടുള്ള അരിയും പലവ്യഞ്ജനങ്ങളും മിച്ചം ഇല്ലായിരുന്നു അന്നത്തെ അടുക്കളയിൽ.

 ഇന്നത്തെ കാര്യമോ? മിക്ക വീട്ടിലും  മൂന്നോ നാലോ  ആൾക്കാർ  മാത്രം. അവർക്കോ, മേൽ അനങ്ങിയുള്ള അധ്വാനം പഴയതുപോലെ വേണ്ടാത്ത തൊഴിൽ.    തന്മൂലം ഭക്ഷണം കഴിക്കേണ്ടുന്ന അളവ് തുലോം കുറവു മതി. കൂടാതെ പഴയ കാലത്തെപ്പോലെയല്ലാതെ  പുറത്തുനിന്നും ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്ന രീതിയും ഇപ്പോൾ കൂടി. തന്മൂലം വീട്ടിൽ  വെക്കുന്ന   ഭക്ഷണ സാധനങ്ങൾ കുറേയേറെ വേസ്റ്റ് ആകുന്നു.  ഈ മിച്ചമാകുന്ന ഭക്ഷണം ഇക്കാലത്തു വേസ്റ്റിലേക്ക് തട്ടുമ്പോൾ ഒരു കാര്യം നമ്മൾ ഓർക്കണം,  എത്രയോ പട്ടിണിപ്പാവങ്ങൾ ഒരുനേരത്തെ ഭക്ഷണംപോലും കിട്ടാതെ തെരുവിൽ അലയുന്നുണ്ടെന്ന്. 

ഇന്ന് ഓരോരുത്തരും സ്വന്തമായ സാമ്പത്തിക സ്വാതന്ത്ര്യം ആസ്വദിക്കുന്നവരാണ്. ഓരോ കുടുംബാംഗത്തിനും വ്യക്തിഗത ആവശ്യങ്ങൾക്കനുസരിച്ചു  ഭക്ഷണ സാധനങ്ങൾ വാങ്ങാനും ഉപയോഗിക്കാനുമുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം ഇപ്പോൾ ഉണ്ട്.   എന്നാൽ അതോടെ, പഴയകാലത്തെ 'അളന്ന് വാങ്ങുക, അളന്ന് ഉപയോഗിക്കുക' എന്ന നിയന്ത്രണവും സൂക്ഷ്മതയും ഇപ്പോൾ ഇല്ലാതായിരിക്കുകയാണ്.    ഇന്ന് വീട്ടിലെ  അംഗങ്ങൾ വ്യക്തിപരമായ ഇഷ്ടങ്ങൾക്ക് അനുസൃതമായി ഭക്ഷണം തിരഞ്ഞെടുക്കുമ്പോൾ, തങ്ങളുടെ ആവശ്യത്തിനുള്ളതിലുമധികം  സാധനങ്ങൾ വാങ്ങുന്നു. കൂടാതെ, ആധുനിക ജീവിതശൈലിയിൽ രുചി, സൗകര്യം മുതലായവയിൽ വന്ന മാറ്റം കാരണം, പലപ്പോഴും ഒന്നിൽക്കൂടുതൽ വസ്തുക്കൾ  വാങ്ങുകയും അവയിൽ ചിലത് ഉപയോഗിക്കാതെതന്നെ ഉപേക്ഷിക്കുകയുമാണ്.  

പഴയ കാലത്ത്, വലിയ കുടുംബങ്ങളിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന കാലത്ത്, ഓരോ ഗൃഹനാഥനും വളരെ കൃത്യമായ രീതിയിൽ ആസൂത്രണം ചെയ്തായിരുന്നു കാര്യങ്ങൾ നടത്തിയിരുന്നത്. എല്ലാ സാധനങ്ങളുടെയും വാങ്ങലും, ഉപയോഗവും കുടുംബകാരണവരുടെ  ഉത്തരവാദിത്വം ആയിരുന്നു. എന്നാൽ ഇന്ന്, കുടുംബം ചെറിയതായതോടെ, വ്യത്യസ്ത ആവശ്യങ്ങളും സൗകര്യങ്ങളും മുന്നിൽ വെച്ചാണ് ജീവിതം നയിക്കുന്നത്. ഓരോ വ്യക്തിയും സ്വന്തമായി സാമ്പത്തിക തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കുന്നതിനാൽ, അധികം വസ്തുക്കൾ ലഭിക്കുകയും അവ  ഉപയോഗമോ സംരക്ഷണമോ നടത്താതെ വേസ്റ്റ് ആയി കളയുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഈ മാറ്റം തിരിച്ചറിയുക അത്യന്തം പ്രധാനം. നാം ഓരോരുത്തരും പഴയകാലത്തെ സുഖകരമായ രീതികളെ മറന്ന്, സമ്പന്നതയുടെയും സുഖലോലുപതയുടെയും പുറകെ പോകുമ്പോൾ,  നഷ്ടപ്പെട്ട ഉത്തരവാദിത്തവും കൃത്യതയും എത്ര വലുതായിരുന്നു എന്ന്  തിരിച്ചറിഞ്ഞാൽ നന്ന്.  ഇപ്പോഴും ചെറുതായി തുടങ്ങാവുന്ന മാറ്റങ്ങളിലൂടെ ഭക്ഷണ വേസ്റ്റ് കുറയ്ക്കാനാകും.  ശരിയായ അളവിൽ സാധനങ്ങൾ വാങ്ങുക, ആവശ്യത്തിന് മാത്രം ഉപയോഗിക്കുക എന്നിങ്ങനെ ചെറിയ ഘട്ടങ്ങൾ കൊണ്ടാണ് വലിയ മാറ്റം സാദ്ധ്യമാകുക.

ഇങ്ങനെയുള്ള മഹത്തായ ചിന്തകളും തീരുമാനങ്ങളും, നമുക്ക് കൂടുതൽ സുസ്ഥിരമായ, പരിസ്ഥിതിയെ സംരക്ഷിക്കുന്ന, ബോധപൂര്‍വ്വം ജീവിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹമാകാൻ നമ്മളെ സഹായിക്കട്ടെ.

 നമ്മുടെ അടുക്കളകളിൽ നിന്നും നമുക്ക് തുടങ്ങേണ്ട ഈ ഉത്തരവാദിത്വം, കുടുംബത്തിലെ ചെറുതും വലിയതുമായ തീരുമാനങ്ങളിൽ പ്രതിഫലിക്കണം. അനാവശ്യമായ വാങ്ങിക്കൂട്ടലുകൾ  ഒഴിവാക്കി, ഒരു മികച്ച ഭക്ഷ്യ സംസ്കാരത്തിന്റെ  വഴിയിലേക്ക് നമുക്ക്   എത്താം എന്ന സന്ദേശത്തോടെ, ഈ ചിന്താശകലം അവസാനിപ്പിക്കാം.

V C Ajayakumar